|
Sokakta yaşayan çocukların bir çoğunun kendini ifade etme, hayır deme,
sorun çözme gibi insanlar arası iletişim becerilerinde eksik olduğu
görülür. Genel olarak çocuklar, yetiştikleri ortamda bu becerileri elde
edebilecek imkanları bulamamaktadırlar, çünkü bu ortamlar zaten bunların
eksikliğinin çekildiği yerlerdir.
İstismar edici ve cezalandırıcı aile ortamlarından sokağa kaçan çocuk,
insanlarla iletişim kurma, kendini ifade etme becerilerini
kazanamamıştır ya da kaybetmiştir. Sokakta öğrendikleri ile yaşamını
sürdürmektedir. Fakat bu durum çocuğun hayatını oldukça zorlaştırır.
Madde kullanımı, riskli cinsel ilişkiler, kendini kesme ya da kendine
zarar verici davranışlar,da bu tür becerilerin eksikliği sıklıkla
karşımıza bir sorun olarak çıkmaktadır. Bu çocukların tedavisinde yaşam
becerileri adını verebileceğimiz becerilerin geliştirilmesi şarttır.
Bunlar arasında şunları sayabiliriz:
Örneğin, hayır demeyi öğrenemeyen çocuk madde kullanan arkadaşının madde
teklifine ya da kurumdan kaçma teklifine “hayır” demeyi
başaramayacaktır. Sorun çözmeyi, öfkesini kontrol etmeyi öğrenemeyen
çocuk kendine ve başkalarına zarar verecektir. Yaşam becerilerinin
kazanılamaması tedavide önemli bir parçanın eksik bırakılması anlamına
gelmektedir. Yaşam ve iletişim becerisi kazanamamış çocuklar için madde
kullanımı ve sokak her zaman daha riskli olacaktır. |