Genel Özellikler:
1817 yılında Alman kimyacı Friedrich Sertürner tarafından
keşfedilmiştir. İlk olarak afyon bağımlılığını tedavi etmek için
kullanılmıştır. Bu yüzden morfini temin etmek çok kolaydı ve kısa
süre sonra afyonun yerini morfin almaya başladı. Morfin aynı
zamanda, Amerika’nın iç savaşında yaralı askerlerin tedavisinde
kullanılmış, savaş sona erdikten sonra yaklaşık 4.000.000 asker
evlerine morfin bağımlısı olarak geri dönmüştür.
Tüm bunların sonucu
olarak, 1914 yılında Amerika’da morfin kullanımı sadece doktor
tavsiyesi ile sınırlandırılmış, bunun dışındaki kullanımlar yasa
dışı ilan edilmiştir. Afyonda bulunan 25 dolayında alkoloitten en
önemli ve en yüksek oranda bulunanıdır morfin.
Ham afyonun kimyasal işlemlerden geçirilmesi sonucu elde edilir. Ağrı kesici ve
uyuşturucu olarak uygun dozlarda tıpta kullanılmaktadır. Çok çabuk
bağımlılık geliştirdiği için zorunluluk dışında başvurulması
sakıncalı olabilir.
Kullanım Şekli ve Görünüm:
Beyaz toz kristal halindedir. Suda ve alkolde erir. Morfin damardan,
sigara gibi içilerek, koklanarak ya da yutularak kullanılabilir.
Amerika’da "M, morph, Miss Emma” gibi isimlerle anılır. Ülkemizde
ise beyaz şey, maymun, rüya gören, amca, küp, eritici gibi sokak
isimleri vardır.
Etkiler:
Morfinin etkileri, afyonun etkilerine benzer fakat ondan daha güçlü
ve hızlı ortaya çıkarlar. Alınan miktar az ise morfinin uyarıcı bir
etkisi vardır. Miktarın artmasıyla birlikte morfinin uyku verici,
uyuşturucu etkisi başlar. İlk kullanımda ağrı kesen, rahatlatan,
sarhoşluk hali yaratan bir etkisi vardır.
Kişi yorgunluk, açlık,
uykusuzluk hissetmez, kendisini enerjik ve canlı hisseder. Sık
kullanım sonucu tolerans gelişir. Aynı etkiyi yaratmak için
kullanılan dozun arttırılması gerekir. Bu yüzden bağımlılık
potansiyeli çoktur.
Yoksunluk:
Morfinin etkilerinin geçmesiyle birlikte şiddetli halsizlik, uyuma
isteği, kas spazmları, şiddetli burun akıntısı, yorgunluk,
sinirlilik, endişe, korku gibi bir tablo ortaya çıkar. Kişi bu
durumdan çıkmak için tekrar morfin alma arayışına girer.
|
|
